Jak w tytule. Co prawda „się” w drugiej kolejności, ale przyznać muszę, że rączki przyłożyłem. Razem z Marcinem zajęliśmy (ja jestem tu trochę na wyrost, bo to przecież jego kod, choć grafa też podobno była jednym z kryteriów oceny) trzecie miejsce w konkursie Flex Challenge. Świetny kawałek kodu Marcin, moje gratulacje, należało Ci się – miło, że mogłem pomóc! :)
Zbieram sobie od jakiegoś czasu linki do tego typu tworów, ze szczególnym uwzględnieniem tych darmowych. Że fajna to rzecz wspominać chyba nie muszę – kłaniam się w pół autorom za to, że chce im się robić innym dobrze za free… wciąż jednak mam wrażenie, że w rzeczywistości znam zaledwie promil z tego co faktycznie istnieje i jest warte uwagi. Dzieląc się z Wami poniższą skromną listą mam więc nadzieję, że znajdzie się kilka dobrych duszyczek, które w komentarzach wytkną mi co przegapiłem i jak bardzo powinienem się tego wstydzić.
Ostatni link jest de facto platformą przeznaczoną do publikacji magazynów w internecie, więc smaczków jest tam zatrzęsienie. Sam póki co zdążyłem jedynie liznąć…
Ostatnio wygrzebałem w sieci sporo ciekawych stron, kolekcja rośnie w siłę, więc postanowiłem się częścią z nich podzielić. W dzisiejszym odcinku dwunastu apostołów dizajnu i ich portfolia. Smacznego.
Ktoś miał sporo wolnego czasu i był na tyle miły, że zebrał w jednym miejscu aż 101 linków do miejsc w sieci traktujących o kolorach (ze szczególnym akcentem położonym na webdesign) – chwali mu się to niezmiernie.
Pisałem kiedyś, że ruskie potrafią? Pisałem. Niestety myliłem się. Oni zwyczajnie zrywają berety z głów. Wraz ze skalpem. Ryją aż różowe wyjdzie. Przynajmniej ci.
Smakuję, uwielbiam, pożądam.
Nie jestem (jak niektórzy) maniakiem dizajnerskich zabaweczek, za które trzeba słono płacić, dostając w zamian kawałek artystycznie podrasowanego plastiku. Nie zrozumcie mnie źle – fajny pomysł, niektóre mi się podobają, czasem nawet bardzo i w ogóle czuję klimat, ale nie mógłbym wydać na to połowy dniówki. No po prostu blokada i ament, może jestem z innej bajki, może z Krakowa. Jest jednak dla mnie i innych współbraci w cierpieniu pewne ukojenie – wystarczy mieć drukarkę, nożyczki, klej i trochę chęci. Poniżej zamieszczam przykłady figurek (w sam raz na biurko), które każdy może sobie sam złożyć do kupy nie nabijając przy okazji kabzy dziesiątkom pośredników. Posiłkując się poniższymi linkami można też zacząć próbować robić takie cuda samodzielnie od podstaw…
1. Rommy (kilka figurek)
3. Readymechs (na tą chwilę 22 świetne figurki!)
4. NiceBunny (w dziale download znajdziecie jeszcze więcej)
5. Speakerdog Paper Toys (do ściągnięcia również pierwsza seria)
6. Shin Tanaka (mistrz paper toys udostępnia kilka swoich projektów)
Gdy aplikowałem do agencji, w której aktualnie pracuję, podczas uzupełniania CV przescrollowało mi się przed oczami kilka porad związanych ze wspomnianym dokumentem. Wśród nich była jedna mówiąca o niestandardowej formie, czymś co na pierwszy rzut oka pozwoli wyłuskać mnie z tłumu innych papierzysk. Niespecjalnie wiedząc na ile można sobie pozwolić, polskim zwyczajem („po co mi to, nie chce mi się, to i tak nic nie zmieni”) pozostałem przy zwyczajnych wordowskich formatkach. Mimo że się udało, dziś trochę żałuję – tych kilkanaście/kilkadziesiąt minut spędzonych na liftingu to naprawdę śmieszna cena za bycie zauważonym. Zresztą sami zobaczcie jak można poszaleć (zestawienie za jobmob.co.il).
W życiu każdego etatowca przychodzi taka chwila, że musi sobie coś kupić, bo w innym wypadku zacznie trawić się od środka. Również pieniążki nie lubią stałych związków, więc grzecznie się z nimi pożegnałem. I tak wrócą… zawsze wracają. W zamian za nie na półce zagościło kilka świetnych pozycji książkowych, które mam nadzieję wprowadzą trochę polotu do tego czym na codzień się zajmuję. Przynajmniej tym razem nie mam poczucia kasy wywalonej w błoto – Taschen to konkretna piguła inspiracji (aż ciężko uwierzyć, że do tej pory nie kupowałem podobnych wydawnictw).
Jeśli więc będziecie mieli kiedyś ochotę na wypróżnienie swojego portfela – zajrzyjcie chociażby na amazona i bierzcie jak leci. Co w środku? Zwykle trochę do poczytania (na szczęście nie za dużo) i kupa obrazków… czyli to co tygrysko-dizajnerzy lubią najbardziej.
Chyba nikt nie zaprzeczy, że większość stron internetowych powstaje przy użyciu Photoshopa – to w nim składamy nasze pomysły do kupy i tworzymy z tego jakąś sensowną całość. Co się dzieje dalej? Ktoś to wszystko musi objąć swoim koderskim umysłem, pociąć do HTMLa, ostylować w CSSie i tłumaczyć się dlaczego tu margines większy niż w projekcie, tu obrazek źle przycięty, tu tekst za duży, a tam za mały. I w tym miejscu z pomocą przychodzi nam niejaki SiteGrinder – dodatek do fotoszopy, dzięki któremu nawet kompletny HTMLowy laik będzie mógł stworzyć (niemal) pełnowartościowy kod, żeby nie powiedzieć: kompletny działający site.
Zlecenie:
Zaprojektować layout strony internetowej firmy o wdzięcznej nazwie „Space Troopers” zajmującej się organizacją wycieczek na księżyc.from: digart | bez komentarza: głosowanie
