Nieczęsto piszę tu o webdesignie, co jest dziwne, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że to właśnie nim param się na co dzień. Od dłuższego już czasu staram się dociec co może być na rzeczy i szczerze mówiąc do dziś ciężko mi znaleźć satysfakcjonującą odpowiedź. Są pewne przypuszczenia, że to jakiś takiś niewdzięczny typ uodpornienia na kreacje webowe wymagający naprawdę mocnego kopa by poczuć potrzebę wylania się na „papier”. Jeśli tak faktycznie jest, to uderzenie nogą ze strony minisite’u (?) promującego hiszpańskojęzyczną piosenkę było konkretne i przyjemnie bolesne. Z tego co widzę dostał on tytuł S.O.T.M. na FWA – i kuffa zasłużenie! Kawał perfekcyjnej i przede wszystkim świeżej roboty.

Parę dni temu pojawiła się na Muxtape‘a łamach informacja, w której słowem-kluczem jest RIAA. Chociaż chodzą plotki, że zamknięcie jest chwilowe i ma na celu doprecyzowanie umowy o współpracy, to jednak mając w pamięci inne potyczki czteroliterowej organizacji – może być różnie. Czym był Muxtape? Wzór zaczerpnięto z dawnych lat gdy jeszcze rządziły kaseciaki, a dobrej muzyki nie było zbyt wiele. Wtedy to młodzi ludzie namiętnie tworzyli swoje składanki zgrywając nutę z radia, od kumpli etc. Tyle jeśli chodzi o ideę, bo w dzisiejszych realiach było to nic innego jak udostępnianie przez użytkowników użytkownikom do odsłuchu chronionych prawem autorskim utworów. Niestety jak widać przewaga mało znanych kapel i undergroundowego grania nie była tu żadnym argumentem. Obym się mylił i była to faktycznie tylko chwilowa przerwa.

Dla tęskniących/załamanych/zdezorientowanych/pissed-offniętych jest jednak dobra wiadomość. Otóż istnieje coś bardzo podobnego. 8tracks, bo o nim mowa, jeszcze działa (co jest dosyć dziwne, bo serwery mają w San Francisco, a tam jurysdykcja RIAA chyba sięga). Wybitnie zainteresowanych legalnością ich działania zapraszam tu – wyjaśnienia brzmią przekonująco. Zdrowia życzę!

Część właściwa: Parę dobrych lat temu, będąc we Lwowie, spędziłem chyba z pół dnia w ichniejszym „Music Cornerze” celem poznania jakiejś sympatycznej ukraińskiej nuty. Jednym z moich nabytków stał się wówczas trzeci krążek TNMK. Jakiś czas temu odnalazłem go znowu w czeluściach dysku… i muszę przyznać, że wciąż mnie kręci. Rozumiem co prawda piąte przez dziesiąte, ale zupełnie mi to nie przeszkadza.

TNMK – Voda

TNMK – Aresht

Air – francuski duet – Nicolas Godin i Jean-Benoît Dunckel, założony w 1995 roku i grający muzykę elektroniczną. Oprócz albumów studyjnych zespół zarejestrował także wiele koncertów oraz ścieżek filmowych.

Grupa inspiracje muzyczne czerpie zarówno od zespołów takich jak Pink Floyd czy Tangerine Dream jak i Jean Michel Jarre oraz Vangelis. Godin i Dunckel za jedno z głównych źródeł inspiracji podają też muzykę klasyczną Philippa Glassa.

źródło: Wikipedia

Taki mały powrót do przeszłości zainspirowany poprzednim wpisem…

Air – Cherry blossom girl (tylko dla dorosłych)

Air – Run

Trochę nie mój klimat (przynajmniej to czego do tej pory przesłuchałem), ale jednak fakt godzien odnotowania. Mowa o Graphic Design on the Radio, czyli audycji gdzie designerzy, poza rozmowami na temat swojej pracy, puszczają również utwory dzięki którym znajdują inspirację. Konkretniej to puszczali, gdyż aktualnie zrobili sobie małą przerwę.

Graphic Design on the Radio will return to the airwaves in 2008 in a new format. It is planned to broadcast a series of two-hour shows featuring guests from the world of design, as well as music, debate and controversy. Details will be posted [...] on the Graphic Design on the Radio blog.

Jak już wspomniałem – mi jakoś szczególnie nie pomogli (najczęściej liryka-klasyka w duszy mi gra), ale de gustibus i tak dalej.  To co, kto przeszczepi na nasz grunt?

Serj Adam Tankian (ur. 21 sierpnia 1967 w Bejrucie w Libanie) – muzyk, instrumentalista i wokalista grupy muzycznej System of a Down. Obecnie zamieszkały w Los Angeles. [...] 23 października ukazała się pierwsza płyta solowa artysty, Elect the Dead.

źródło: Wikipedia

Serj Tankian – Empty Walls

Serj Tankian – Saving us